از جمله زیبایی های پر معنا و معرفت آموز در حماسه حسینی رابطه عاشقانه بین امام حسین (ع)و یاران وفادار ایشان است .
در شب عاشورا بعد از این که امام (ع) بیعت خود را ایشان برداشت و فرمود ،این قوم فقط با من کار دارند و شما می توانید برگردید یاران یک صدا صلای عشق و وفا سردادند و اعلام کردند که بارها فدا شدن در رکاب امام را بر زندگی حقیر دنیوی ترجیح می دهند .
در روز واقعه نیز یاران هر یک به نحوی عشق خود به مولا را به نمایش گذاشت از سپر کردن جان خود در هنگام نماز امام حسین (ع)و مانع شدن از اصابت تیر بر حسین (ع) تاتک به تک یا چند نفره با اذن امام (ع) برای جانفدایی عازم میدان شدن.
اما در این میان به نکته ای دل انگیز و شوق افکن و معرفت خیز ی که اساس و اصل و پایه آن رفتار وفادارنه است، نیز باید توجه داشت.
آن نکته حیاتی این است که این روش وفا داری و مروت را قبل از یاران ، خود امام حسین (ع) است که به منصه ظهور می گذارد .
امام حسین (ع)در وفا داری نیز خود امام و الگو واسوه است و اوست که چند روز قبل از عاشورا رسم دفاع مردانه از یاران و دوستان را به همه می آموزد .
به گونه ای که حسین (ع)در وفاداری و دفاع از محبینش تا پای قتال پیش می رود و اجازه نمی دهد ،عده معدودی از محبانش که از کوفه خود را به امام رسانده اند، در قبضه سپاه دشمن افتند.
تاریخ ماجرا را چنین گزارش می دهد : در عذیب الهجانات(منزلی نزدیک کوفه) چهار تن از کوفیان خود را به امام رساندند ،حرّ آنها را که دید، گفت من آنها را حبس می کنم یا بر می گردانم حسین (ع) فرمود : من همان طور که از خود دفاع می کنم از آنان نیز دفاع خواهم کرد اینان انصار من هستند.
وقتی حرّ بر خواسته خود پافشاری کرد، امام(ع) فرمود : دست از آنان بردار و گرنه آماده جنگ باش .پس از آن حرّ از آنان دست برداشت
(تاریخ طبری ج۴ص ۳۰۵)
آری حسین عزیز در وفا و دفاع از یاران نیز پیش قدم و پیشوا بود و اگر در روز عاشورا یاران وفادارانه مدافع جان عزیز حسین (ع)شدند، این درس و مرامی بود که از این خاندان مروت و غیرت و به خصوص عزیز اهل بیت (ع) و بزرگ مرد تاریخ بشریت حسین بن علی (ع)آموخته بودند .
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.