هرکسی از کاری غایب باشد اما به آن راضی باشد مانند کسی است که حاضر بوده است
 (کنزالعمال ج ۳ص ۸۳)
این روزها که خیل مشتاقان اباعبدالله (ع)عازم کربلا هستند ما جاماندگان از این فیض عظمی به  بیان نورانی فوق که از امام حسین (ع) نقل شده است دل خوش می داریم.
  از دور با سلام به حسین عزیر، عرضه می داریم که آقا جان !گرچه از فیض زیارتت محرومیم؛ اما دلهایمان با تو و زائران توست.
 گرچه در کربلا غائبیم ؛اما عشق تو در دلهامان حاضر است ، به خاطر این حضور آن غیبت را نیز حضوری روحانی بخش.
 خود فرمودی غایب راضی به عملی چون حاضر در کار است و ما نه فقط راضی که شایق و عاشق زیارتت هستیم .
 بعد منزل را با قرب معرفتت و بهره گیری از خان کرامتت و غرقه شدن در دریای سخاوت ونجابتت جبران کن.
ما را نیز در گوشه ای از کاروان پر جلال و جمالت جای ده. کاروانی که از شصت هجری تا کنون در حرکت است و هر روز عاشقان و شیدایانی را با خود همراه می سازد.
مولا جان! دعا کن در این سیر سبز و سفر سرخ تو همچون یاران وفادارت برایت باشیم و فیض حضور در قافله ات را پیدا کنیم .
  از زمره  کاروانی که لطف و حفظ خدا بدرقه اش است.
کاروانی که بود بدرقه اش حفظ خدا
به تجمل بنشیند به جلالت برود  
مولایمان! دعا کن که با عنایتت مسافر روحانی دیار بهشتیت باشیم و لایق آن باشیم که حیاتمان همواره با یاد تو عطرآگین گردد .
گرچه دوریم به یاد تو قدح می گیریم
بعد منزل نبود در سفر روحانی