از جمله دلایل تاریخی که نشان می دهد صلح امام حسن (ع)با معاویه بر ایشان تحمیل شد ودرنبود یار و عده وعده کافی به صلح مبادرت ورزیدند؛ سخنان امام حسن (ع)بعد از صلح در حضور معاویه است.
در این جا به برخی از فرقه های آن بیانات اشاره می کنیم:
- وای برتو ای معاویه !همانا خلافت حق کسی است که به روش پیامبر خدا (ص) رفتار نماید و به طاعت خدا پردازد.
به جان خودم سوگند که ما نشانه های هدایت و چراغ های تقواییم .
ولی تو ای معاویه ! از افرادی هستی که سنت پیامبر را تباه ساختند و بدعتها را احیا نمودند .
- موقعیتی که به دست آوردی از بین رفتنی است و زندگی اندکی نمایی وعقوبت همیشگی آن را به دنبال داری .
(ترجمه تحف العقول ص۴۰۳)
در بیانات فوق امام حسن (ع) علاوه بر اعلام نارضایتی خود، حکومت معاویه را هم غیر مشروع می دانند تا برای همه روشن باشد صلح تحمیلی به معنای قبول و مشروعیت بخشی به حاکمیت معاویه نیست و معاویه همچنان غاصب حکومت است.